Przemijamy i mijamy, czyli zbliżają się jesienne wieczory

 Jesień zbliża się nieubłaganie, a razem z nią nadchodzą chłodne i długie wieczory. Blaski padające z ekranów telewizorów czy laptopów znów będą oświetlać okienne szyby niebieskim światłem, zupełnie jakby chciały powiedzieć: ''Jestem tutaj, bezpieczny''. Ale czy na pewno bezpieczny?...

 Pewnie nieraz siedząc wieczorami w naszych domkach czy mieszkankach czujemy się nieswojo. Zwłaszcza jeśli jesteśmy sami. Bo umówmy się, bardzo często już sama obecność kota lub psa potrafi podnieść nas na duchu i poskromić nasz niepokój. Ale kiedy jesteśmy sami w czterech ścianach, to zaniepokoić nas potrafi dosłownie wszystko. Szelest w kącie pokoju, ''strzelająca'' drewniana podłoga, odgniatająca się plastikowa butelka... Zwłaszcza to ostatnie potrafi przyprawić o szybsze bicie serca. 

 Ale przejmująca cisza również bywa dla niektórych niepokojąca. Kiedy nie słychać dosłownie niczego, może poza biciem własnego serca. To również potrafi wywołać poczucie paniki u niejednej osoby. 

 Dodatkowo, kiedy za oknem robi się już ''jesiennie'', to poczucie się potęguje. Ciężko powiedzieć, czy jest to spowodowane świadomością mijającego lata, czy melancholią związaną z przemijaniem wszystkiego. Pory roku przecież z tym nam się kojarzą: nieustającym przemijaniem. Wszystko trwa tylko przez jakiś czas, zwykle krótko, i trzeba się z tym pogodzić. W innym przypadku człowiek by chyba oszalał. Ale z drugiej strony przykra jest sama myśl o tym, że nic co tutaj się znajduje nie jest wieczne. Większość chwil z naszego życia, dobrych czy złych, nigdy się nie powtórzy. Wszystko co nas otacza minie i nigdy nie wróci. 

 Kiedy już za miesiąc czy dwa będziemy patrzeć na żółknące/czerwieniejące liście na drzewie, z pewnością przypomni nam się wiosna, kiedy dopiero zaczynały się one tam pojawiać. I zieleń, która nagle wybuchła wokoło, jakby chciała krzyknąć: ''Jestem już, jestem!''. 

 I będziemy pamiętać, że następne liście na tym drzewie znów będą zielone.