Szary Wędrowiec

 Mówi się, że na wrzosowiskach w Yorkshire, gdzie gęsta mgła potrafi spowić krajobraz na całe dni, widywano postać znaną jako „Szary Wędrowiec”. Ludzie twierdzili, że pojawia się tam, gdzie ktoś zaginął lub gdzie miała miejsce tragedia. 

 Według opowieści był to duch mężczyzny, który przed laty został zdradzony przez swoich towarzyszy i pozostawiony na wrzosach, by zginąć z głodu i chłodu. Od tego czasu jego sylwetka błąka się we mgle, a kto go spotka, ma poczuć nieopisany chłód i usłyszeć dźwięk kroków, choć nikt inny ich nie słyszy.

Niektórzy wierzą, że spotkanie z nim jest ostrzeżeniem. Wierzono, że jeśli ktoś usłyszy szepty na wrzosowisku i odwróci się za siebie, może już nigdy nie znaleźć drogi powrotnej. Zdarzało się, że pasterze znajdowali swoich zaginionych sąsiadów, którzy błąkali się całymi nocami po wrzosach, przekonani, że ktoś ich wołał i prowadził coraz dalej od ścieżki.

To dlatego w dawnych czasach mawiano, by nigdy nie chodzić po wrzosowiskach samotnie i po zmroku. Mgła i ciemność kryją nie tylko bezkres przestrzeni, ale i duchy, które wciąż szukają towarzystwa w swoim wiecznym błądzeniu.