Mgła

 Czy wiesz co wydostaje się z ust podczas chłodnych dni jeśli wydychasz powietrze na zewnątrz?  Widoczny oddech zimą, potocznie zwany "dymkiem" to dokładnie to samo co mgła. 

 Polska jest krajem, w której zmienność pogody jest nieporównywalnie większa niż chociażby w Wielkiej Brytanii, więc robienie prognozy nawet z dnia na dzień jest u nas znacznie trudniejsze. Synoptyk korzysta z modeli numerycznych. Wyniki modeli uaktualniane są cztery razy na dobę. Po analizie wszystkich potrzebnych materiałów, może w końcu powstać prognoza pogody w formie kilku zdań odczytywanych w radiach, telewizjach i publikowanych w sieci.

 Jednym z najprostszych do obserwacji pogody zjawiskiem jest mgła. Dlaczego? Bo ona nigdy się nie myli. Jej pojawienie się zawsze zwiastuje zmianę pogody, jednak to jej zachowanie powie nam, co konkretnie się wydarzy. Choć żyjemy w nowoczesnym świecie, mgła nie przestaje fascynować, niepokoić i wzbudzać lęk.

 Wielu z nas przyzna, że mgła ma swój urok, swoją tajemnicę i jedyną w swoim rodzaju magię. Od starożytności zajmowała ważne miejsce w tradycyjnych wierzeniach. Od wieków kojarzona była z zaświatami i zjawiskami nadnaturalnymi, przywoływała na myśl obecność duchów i demonów. To, że we mgle można się zgubić sprawia, że ludzie nadawali temu zjawisko wiele symbolicznych znaczeń. Stąd właśnie skojarzenie z zaświatami, po których błąkają się zagubione duchy. Tak jest w klasycznych opisach Hadesu, ale i późniejszych wizjach chrześcijańskiego czyśćca.

 Motyw mgły jest bardzo ważnym elementem dziewiętnastowiecznej literatury romantycznej. Tworzy klimat grozy, tajemnicy, niesamowitości i towarzyszył mrocznym, północnym pejzażom pełnym starych zamków i potężnych lasów. Dlatego motyw mgły jest tak silnie obecny także w dzisiejszych książkach i filmach grozy.

 Mgła wzbudzała w ludziach lęk także dlatego, że zacierała istotne w życiu codziennym granice. Z jej powodu trudno było rozgraniczyć to, co widzialne i niewidzialne, słońce i ciemność, to, co swoje i obce.